Szlomo Goren
Biografia
Szlomo Goren urodził się 3 lutego 1917 lub 1918 roku w Zambrowie. Był synem Awrahama i Chai Cipory Goronczików. W 1925 roku wraz z rodziną wyemigrował do Mandatu Palestyny, gdzie zamieszkali w Kefar Chasidim.
Już w wieku 12 lat rozpoczął studia w jesziwie Hebron w Jerozolimie. W wieku 17 lat otrzymał smichę, a w latach 1940-1944 studiował filologię i nauki przyrodnicze na Uniwersytecie Hebrajskim.
W 1936 roku wstąpił do Hagany, współpracował również z organizacją Lechi. Po utworzeniu państwa Izrael w 1948 roku został pierwszym naczelnym rabinem nowo powstałych Sił Obronnych Izraela. Brał udział w I wojnie izraelsko-arabskiej, wojnie sueskiej oraz wojnie sześciodniowej, podczas której dotarł z wojskami do Muru Zachodniego i dmąc w szofar upamiętnił to wydarzenie - zdjęcie to stało się symbolem tej wojny.
W 1968 roku został naczelnym rabinem Tel Awiwu, a w 1972 przeszedł do rezerwy. W 1973 roku wybrano go aszkenazyjskim naczelnym rabinem Izraela. W 1961 roku otrzymał Nagrodę Izraela.
Sprzeciwiał się negocjacjom z Organizacją Wyzwolenia Palestyny oraz porozumieniu z Oslo, wzywając Żydów do zabicia Jasira Arafata. Był wegetarianinem. Zmarł w Tel Awiwie na zawał serca i został pochowany na Górze Oliwnej.